Presentatie “Experimentele Hoge-Energiefysica”

Op woensdag 25 april zal Drs. Remco Castelijn een presentatie verzorgen over de ontwikkelingen in de:

“Experimentele Hoge-Energiefysica”

Drs. Castelijn is verbonden als promovendus aan het Nikhef, en verricht onderzoek naar het Higgsdeeltje aan het Nationaal instituut voor subatomaire fysica in Amsterdam.

 De spreker geeft zelf de volgende samenvatting:
Ik ben Remco, geboren in Roosendaal, maar getogen in Breda. Na mijn middelbare school besloot ik natuur- en sterrenkunde te gaan studeren. Waarom? Ik was gefascineerd geraakt door het allerkleinste. Bij scheikunde leerde ik over atomen. Hoe alles, maar dan ook echt alles, uit slechts een grote doos aan bouwsteentjes bestond, was onvoorstelbaar magisch voor mij. Al snel kwam ik erachter dat die atomen ook weer uit kleinere deeltjes bestonden en zo ging er een nieuwe wereld voor me open. Deze wereld van de deeltjesfysica is me blijven boeien en ik heb er inmiddels mijn werk van gemaakt. Ik doe namelijk sinds eind 2014 een promotieonderzoek naar het higgsdeeltje aan het Nationaal instituut voor subatomaire fysica in Amsterdam.
Ik werk op dit moment bij het Nikhef als Promovendus Experimentele Hoge-Energiefysica. Remco verteld: De Heilige graal Daar komen we dan ook gelijk op wat voor mij de belangrijkste prestatie van de jaren zestig is geweest: de beschrijving van het higgsmechanisme. Een mechanisme dat er voor zorgt dat de deeltjes, waaruit onder andere wij zijn opgebouwd, massa kunnen hebben (lees hier het originele artikel door Peter Higgs). Een wonderbaarlijke doorbraak in de deeltjesfysica die zeker in de beginjaren door vrijwel niemand werd aanvaard. Logisch eigenlijk, want als we kijken naar de formule van de deeltjesfysica – typisch iets wat natuurkundigen op een mok plaatsen – maakt het higgsmechanisme deze twee keer zo lang en zeker ook twee keer zo ingewikkeld. Toch doorstond het mechanisme de kritiek en verwierf het de status van heilige graal binnen de natuurkunde en misschien wel de hele wetenschap. Dit kwam vooral omdat het higgsdeeltje, het deeltje dat het higgsmechanisme voorspelt, lange tijd ongrijpbaar bleef waardoor een sluitend bewijs onmogelijk was.
Enorme deeltjesversneller
Mede hierdoor werd in 1998 in de buurt van Gèneve begonnen met de bouw van de Large Hadron Collider: een enorme deeltjesversneller. Dit enorme apparaat versnelt deeltjes in twee richtingen en laat ze op vier plekken in een 27 km lange cirkelvormige tunnel tegen elkaar laat botsen. Op alle vier de botsingsplekken zijn enorme detectoren geplaatst, waaronder de detector waarmee wij werken: de ATLAS-detector. Het duurde even, maar toen in 2012 het higgsdeeltje dan eindelijk gevonden werd, was het wereldnieuws.
Mijn onderzoek is het volgende: Hoe weten we nu zeker dat dit deeltje echt het higgsdeeltje is? Daar gaat mijn onderzoek nu precies over. Door het onderzoeken van de eigenschappen van het higgsdeeltje proberen we vast te stellen of de theorie en de praktijk wel echt met elkaar in overeenstemming zijn. Hiervoor simuleer ik op de computer aan de hand van de theorie hoe het higgsdeeltje er in onze detector uit zal zien. Vervolgens gaan we in de praktijk kijken of dit overeenkomt met wat we echt in de ATLAS-detector zien. Dat kost heel veel tijd en rekenkracht. Bij een botsing kunnen wel meer dan duizend deeltjes betrokken zijn. Typisch willen we een paar miljoen botsingen zodat we genoeg gegevens kunnen verzamelen om te analyseren. En om alles nog lastiger te maken, wordt bij lange na niet bij iedere botsing een higgsdeeltje gemaakt. Tussen de brokstukken van deze botsingen zijn vele wetenschappers, waaronder ik, dagelijks aan het graven naar nieuwe waardevolle informatie. Samen met mijn collega’s probeer ik uit deze brokstukken de eigenschappen van het Higgsdeeltje te ontrafelen. Waarom is de ontdekking van dit deeltje nu zo enorm belangrijk voor ons en wat kan het ons nog meer leren over het heelal waarin we leven.
De Large Hadron Collider is de afgelopen jaren flink opgevoerd. De eerste bundel deeltjes heeft succesvol een rondje gemaakt door de versneller. Het zal nog wel even duren voordat de eerste botsingen plaatsvinden. Maar als het zover is, kan ook de eerste data worden uitgelezen. Hier zullen dan veel meer higgsdeeltjes tussen zitten dan voorheen. Met die nieuwe data kan ik dan weer aan de slag en wie weet, ontdekken we wel dat het higgsdeeltje zich heel anders gedraagt dan gedacht.

Opleiding
Markenhage College Breda
Pre-University Education (VWO)
2001 -2007

Radboud Universiteit Nijmegen
Bachelor of Science (BSc), Physics and Astronomy
2007-2012

Radboud Universiteit Nijmegen
Master of Sience (MSc), Physics and Astronomy
Specialisation: High Energy Physics
Master Project: Supersymmetry and the Higgs boson
2012-2014

CERN
CERN Summer Student Programme (Summer School)
2013 – heden
Lectures combined with a project in a research group

PhD Researcher
Nikhef (Nationaal instituut voor subatomaire fysica)
Thesis: CP nature of the the top-Yukawa coupling
Data analysis of “big data” with the help of computer simulation, artificial intelligence and machine learning
Shifter in the control room of the ATLAS experiment
Full year of international experience on CERN experimental site
2014 – heden

Universiteit Antwerpen
BND Graduate School in Particle Physics (Summer School)
Topics: Theoretical and experimental aspects of particle physics
2016 – heden

Universidad Politécnica de Madrid
CERN School of Computing (Summer School)
Topics: Computer architecture, databases, security and software engineering
2017 – heden

Deelnemer van the Battle of Science 2017

 

  • Locatie: Gewoon in Galder, Ballemanseweg 8 te Galder
  • Wanneer: woensdag 25 april, vanaf 20:00 uur
  • Toegang: niet-leden € 2,50, vooraf aanmelden op info@knvws-west-brabant.nl
Geplaatst in Nieuws.